به گزارش پایگاه خبری بابلسرخبر، هومن رمضانیان: انتخابات شورای شهر به عنوان یکی از رکن‌های مهم مدیریت شهری و محلی، فرصتی است برای گزینش افرادی که قرار است در تعیین سرنوشت شهری که در آن زندگی می‌کنیم، نقش مفید و اثرگذار ایفا کنند.

در این میان، گاه شاهد این استدلال ساده‌انگارانه هستیم که صرفاً به دلیل خوب بودن یا خوش‌قلب بودن یک فرد، باید او را به عنوان نماینده خود برگزینیم!

اگرچه اخلاق‌مداری، صداقت و نیک‌نفسی از پایه‌های اساسی و غیرقابل انکار برای هر نامزد انتخاباتی است، اما این ویژگی‌ها به تنهایی برای تصدی مسئولیتی پیچیده مانند عضویت در شورای شهر کافی نیست. شورای شهر نیازمند افرادی است که علاوه بر سلامت اخلاقی، از شایستگی‌های تخصصی، مدیریتی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی لازم نیز برخوردار باشند.

تصور کنید شورا را به کشتی‌ای تشبیه کنیم که باید از طوفان‌های شهری مثل ترافیک سنگین، ساخت و ساز، محیط زیست، زیرساخت‌ها و بودجه‌های پراکنده عبور کند. ناخدای خوب، کسی نیست که فقط قلب پاکی داشته باشد؛ بلکه باید بداند چگونه بادبان‌ها را تنظیم کند، مسیر را بخواند و خدمه را هدایت کند.

نامزدهای شایسته باید با چالش‌های شهری آشنا باشند، از برنامه‌ریزی توسعه گرفته تا مدیریت بودجه و حمل‌ونقل عمومی. آن‌ها نیاز به تجربه عملی در پروژه‌های اجتماعی یا مدیریتی دارند تا بتوانند مشکلات را ریشه‌یابی و راهکارهای واقعی ارائه دهند. برنامه‌های شفاف و قابل اجرا، قدرت ارتباط با مردم و توانایی کار تیمی، از دیگر ویژگی‌های ضروری است. بدون این‌ها، خوب بودن به تنهایی، فقط وعده‌های توخالی می‌ماند.

در حقیقت، انتخابات شورای شهر یک انتخاب سرنوشت‌ساز بوده و شهروندان آگاه به‌جای تکیه بر معیارهای تک‌بُعدی و احساسی، باید با دقت در سوابق، برنامه‌ها، شایستگی‌ها و توانایی‌های عملی نامزدها تأمل کنند.

یک شهر به مدیران و تصمیم‌ گیرندگانی نیاز دارد که بتوانند خوب بودن را به عملکرد خوب و نتایج ملموس برای شهر و شهروندان تبدیل کنند.