به گزارش پایگاه خبری بابلسرخبر، هومن رمضانیان: در آستانه انتخابات شورای شهر بابلسر، پدیده‌ای به نام توهمِ چهره در میان برخی از کاندیداها عیان شد.

افرادی‌که به اشتباه تصور می‌کنند که صرفاً به واسطه فعالیت‌های کاری و جایگاه شغلی‌شان، دارای مقبولیت عمومی هستند و در میان مردم شناخته شده‌اند در حالی‌که این باور غلط، ریشه در اشتباه گرفتن احترام “ناشی از قوانین اداری” با “محبوبیت واقعی مردمی” دارد و حقیقت این است که دایره ارتباطات یک کارمند معمولاً محدود به همکاران و مراجعین همان اداره است و با تنوع و گستردگی مردم یک شهر تفاوت فاحشی دارد.

این توهم باعث شده تا برخی کاندیداها بدون ارائه معرفی درست از ظرفیت‌های خود و بدون شناخت عمیق از دغدغه‌های واقعی شهر، تنها به چند جلسه تبلیغاتی خصوصی یا عمومی پشت درهای بسته آن‌هم با طیفی خاص و محدود بسنده کنند و فکر کنند که پیروزی در انتظارشان است.

در واقع، آن‌ها فراموش کرده‌اند که در دنیای سیاست محلی، “چهره” بودن یک صفت ذاتی یا اداری نیست، بلکه نتیجه سرمایه اجتماعی، شنیدن صدای مردم و ارائه برنامه‌های شفاف است.

کسانی که به جای تلاش برای جلب اعتماد عمومی، به سوابق اداری و احساس مقبولیت کاذبی که در ذهنِ خود ساخته‌اند تکیه کنند، در روز انتخابات با واقعیتی تلخ روبرو خواهند شد؛ چراکه در صندوق رأی، همه برابرند و تنها ملاک، اعتماد و رأی مردم است، نه رتبه شغلی یا سابقه کاری در یک اداره خاص.